czwartek, 16 sierpnia 2012

32.Opactwo Northanger-Jane Austen


Tytuł: Opactwo Northanger
Autor: Jane Austen
Liczba stron: 239
Tytuł oryginału: Northanger Abbey

Jane Austen jest jedną z najbardziej znanych, angielskich pisarzy z dawnych lat. Najbardziej znaną książką jest Duma i uprzedzenie. Ostatnio miałam okazję przeczytać inną powieść tej pisarki, a mianowicie Opactwo Northanger. 


Główna bohaterka-Katarzyna Morland wyjeżdża z państwem Allen do Bath. Tam poznaje nowych przyjaciół. Najpierw Isabelle Thorpe, która staje się od razu jej przyjaciółką. A później Eleonore i Henrego Tilney z którymi również się zaprzyjaźnia. Katarzyna wyjeżdża z dwójka rodzeństwa i z ich ojcem Generałem Tilney do Opactwa Northanger. Dziewczyna snuje różne wizje o tym miejscu, gotyckich korytarzy i podziemnych lochów. Po pewnym czasie okazuje się, kogo nasza bohaterka może nazwać przyjacielem, a kto ma wobec niej plany.

Katarzyna Morland jest miłą, nieśmiałą i naiwną dziewczyną. Jest postacią, która przez całą książkę dowiaduje się wiele rzeczy. Uczy się oceniać nie po pozorach, ale po czynach. Jest zagubiona i ufa wszystkim. Ma momentami bujną wyobraźnie, stwarza historię do miejsc, które dopiero zobaczyła. Zakochuje się w Henrym. Po drodze napotyka wiele przeszkód, by na koniec poślubić ukochanego. Przez całą książkę widzimy przemianę bohaterki. Staje się ona dojrzałą dziewczyną.

Autorka opisuje życie w XIX wieku, które jest oparte na plotkach. Ciągle są jakieś bale, na które trzeba przyjść i oczywiście jak najlepiej się pokazać. W książce jest zawarte motyw miłosny, motyw przyjaźni oraz motyw rodziny. Autorka bardzo dobrze opisała te trzy motywy. Bardzo lubiłam czytać o przyjaźni, serdeczności Eleonory i Katarzyny.

Bardzo chciałam przeczytać jakąś powieść Jane Austen. Na pierwszy ognień poszło właśnie Opactwo Northanger. Tak naprawdę nie wiem czego spodziewałam się po książce. Nie liczyłam na jakieś cudo, ale ta książka strasznie mnie zanudziła. Szczerze, to czytałam ją na siłę. Nie chciałam się podawać przy tak krótkiej lekturze i z trudem doszłam do końca. 

Książka na pewno jest inna od współczesnej literatury. Jane Austen napisała powieść z 200 lat temu, więc styl pisania jest inny oraz słowa, które dzisiaj mówimy nieco inaczej. Każde zdanie trzeba dokładnie przeczytać i nie raz czytałam je wielokrotnie, aby zrozumieć, co autorka chce nam przekazać.  Nie ukrywam, że czytało mi się tę książkę ciężko. Tak samo ciężko piszę mi się recenzję, bo nie wiem co bym mogła tu napisać. Wystarczyło by tylko napisać jedno słowo, aby określić wrażenia po tej lekturze. 

Nie wiem czy sięgnę jeszcze po jakąś książkę Jane Austen. Może za kilka lat. Książkę mogę polecić osobą, które przeczytały kilka powieści autorki i są zachwycone oraz lubią twórczość pisarki. 

Ocena:4/10

***
Jutro wyjeżdżam na 4-dniowy wyjazd do Łodzi. I tak sobie pomyślałam, że może chcielibyście, abym porobiła i dodała kilka zdjęć ? Taka mała odskocznia od recenzji.

5 komentarzy:

  1. A dla mnie jest to jedna z nielicznych powieści Jane Austen, która mi się podobała- w przeciwieństwie np. do Rozważnej i romantycznej.

    OdpowiedzUsuń
  2. Takie książki nie są dla mnie, za to filmy wręcz przeciwnie :)

    Miłego pobytu i pewnie, porób zdjęcia! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Szczerze mówiąc to moja najmniej ulubiona powieść J.A., ale wciąż szczerze polecam "Dumę i uprzedzenie" oraz "Perswazje" - nawet jeśli już spisałaś autorkę na straty! :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Moim zdaniem jest to najgorsza książka tej autorki. Wszystkie inne bardzo mi się podobały, ale czytane tej było po prostu męczarnią ;)

    OdpowiedzUsuń